| moo's profile<*<Melancholy>*>PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 12 Sadness จากวัน เป็นเดือน ล่วงเลยเป็นปี นับวันความคิดยิ่งฟุ้งซ่าน อ่อนไหว ไร้เรี่ยวแรง เหมือนเดินทางอยู่บน
ความว่างเปล่า ไร้ผู้คนรายล้อมปราศจากเสียงรื่นเริง ทั้งๆที่มากไปด้วยผู้คน แต่กลับว่างเปล่า เหมือนถูกทอด
ทิ้งจากความอบอุ่น กลายเป็นคนไร้ค่า ไม่เป็นคนที่สำคัญ เจ็บปวดเกิดจะทนไหว ทางเดินที่ว่างเปล่า ใครจะกล้า
เดิน แต่หากไม่เดินก็ไม่พบทางออก ปวด มากกว่า เจ็บ เมื่อเป็นคนไร้ค่าในสายตา เธอ มันจะมีค่าอะไรเมื่อคนที่
พยายามมีแค่คนเดียว และคนที่เจ็บก็มีแค่คนเดียว คือ เรา ไร้หลักแหล่งให้เพิ่งพิง ศูย์เสียซึ่งความมั่นคง หมด
อาลัยในการกระทำ และเหนื่อยที่จะก้าวต่อไป ......
มันเจ็บจนขาดใจอยู่ตรงหน้าเธอแต่ต้องเก็บไว้ไม่แสดงว่าเสียใจ |
|
|
